Als Noach

Hij riep hen troost toe en houvast
en sprak al kloppend op het hout;
kom binnen, voor het water wast,
hier rijst de ark van je behoud.

Ze kwamen binnen, twee aan twee,
in ’t heiligdom voor hen gebouwd,
‘t dreef veertig dagen op de zee,
tot het leven weer werd toevertrouwd.

Want boven ‘t water van de vloed
vloog een duif van vrede en hoop;
als kracht die mensen leven doet.
Zijn Geest geeft ons weer hoop.

Vanaf het water, in een boot
sprak Hij, als ark van ons behoud,
van ’t Koninkrijk dat ruim en groot
op recht en liefde is gebouwd.

Geen vloed meer, nooit ten onder gaan,
een open graf dat leven wekt,
een regenboog, de trouw verstaan;
Zijn hand naar pelgrims uitgestrekt.

En waar ons nood vertwijfelen doet
is Hij aanwezig, klinkt Zijn stem,
Zijn ark vol vrede, nieuwe moed,
een behouden huis, in ‘t rijk van Hem.

Kees Hoogendoorn - September 2017

Andere gedichten

Als een licht op onze wegen